De vakantieplannen

Nee, niet de planning voor de volgende vakantie. Die ligt al min of meer vast: De volgende vakantie keren we terug naar een klein Grieks eiland. Ik bedoel de plannen die wij in de vakantie maken.

Martina en ik zijn net een paar dagen terug uit het toch wat druilerig Drenthe, en daar hebben we tussen de familiebezoeken en het ontspannen door ook weer wat plannen gemaakt voor de komende tijd.

We laten ons gedurende het jaar inspireren door alle blogs die we lezen en hebben in de vakantie rust om deze concreet vorm te geven. Martina zet in op meer bewegen, consuminderen en zaken zelf maken en ben ik vooral aan het nadenken over gezonde & snelle maaltijden en financiële stappen die ik wil gaan volgen. Zelf maak ik de aantekeningen op mijn stukje fruit en Martina meer old school op een college blok.

Waarom doen we dit eigenlijk tijdens onze vakantie? Omdat we in deze periode het meest ontspannen zijn en wat uitgebreider discussiëren en afwegen wat we wel, of niet willen.

Maken jullie ook een soort planning voor de komende periode met zaken waar je meer aandacht aan wil besteden?

Ach, verjaardagsfeestjes

“Wat Nederlanders een verjaardagsfeest noemen bijvoorbeeld, noem ik voor de grap altijd een bijeenkomst. Een feest voor mij is muziek, dansen, eten. Hier gaan mensen zitten en praten over hun werk.” Sterk staaltje toegepaste antropologie Waleed, kudo’s!


Bovenstaand stukje stond 2 juli op Geenstijl en refereerde naar een artikel over Syrische vluchtelingen in de Volkskrant. Mijn politieke mening laat ik even in het midden. Ik lees alles vanaf Volkskrant en Joop tot Geenstijl en TPO. Alleen al omdat ik zelf een mening wil vormen en niet afhankelijk wil zijn van één invalshoek.

Terug naar de bovenstaande citaat. Het gevoel dat ik al een paar jaar heb, wordt hier mooi samengevat door Waleed. Het gemiddelde Nederlandse verjaardagsfeestje is meestal een zitfeestje in een kring met koffie, thee en taart. “Hoe gaat het nu op school/werk/thuis, met de kinderen/tante Annie/of een andere enge ziekte?” (Doorhalen wat niet van toepassing is.)

Daarom was mijn 40e verjaardag voorlopig de laatste die ik ‘oude stijl’ heb gevierd. Tegenwoordig zorg ik dat we op vakantie zijn en gaan Martina en ik uit eten. Ook vanuit financieel en consuminder oogpunt is dit gunstiger. Waarom 150 euro uitgeven aan hapjes en drankjes voor een feestje waar je niet achter staat? Ik ben nu eenmaal niet zo goed met budgetteren als Adrianne. (Voor wie ik overigens diep respect heb) Ook cadeautjes beginnen mij steeds minder te interesseren. Martina en ik hebben de onderlinge cadeaus afgeschaft. Met ouders en schoonouders gaan we liever uit eten voor hun of onze verjaardag. Met vrienden deel ik bij voorkeur een beleving. Lekker ergens naar toe en een mooie herinnering. Weet jij nog welk cadeau je drie verjaardagen geleden hebt gekregen?

Wanneer ik voor een verjaardag wordt uitgenodigd, heb ik ook zo mijn voorkeuren. Voordat ik in de kring ga zitten, probeer ik een tactische plaats te vinden met mensen met dezelfde interesses of hobby’s. Vervolgens schuif ik meestal binnen een uurtje door richting keuken. Enerzijds een beetje actief blijven met helpen, anderzijds altijd op de eerste rij voor de hapjes en drankjes. Eens een Bourgondiër altijd een…