Van HOT naar Barista FIRE

Sinds 2015 ben ik op zoek naar een financieel vrijer leven. Volledig FIRE vinden Martina en ik een te grote investering. Daarom koos ik in 2017 voor een HOT lifestyle in plaats van de weg naar volledig FIRE.

Ruim 3½ jaar geleden ben ik deze weg ingeslagen. Inmiddels ben ik financieel wendbaarder door een betere opleiding, meer ervaring en lagere hypotheek lasten. Daarnaast werk ik vanaf april slechts 4 dagen voor hetzelfde geld en heb ik meer uitdagingen in mijn werk gevonden.

Toch zit ik de laatste tijd steeds meer na te denken of ik de weg van Barista FIRE zou moeten volgen.

“Een Barista FIRE aanhanger heeft een deel passief inkomen opgebouwd (Lean FIRE) en wil vooral een zorgeloos baantje voor een aantal uur per week voor de variabele uitgaven en leuke extra’s die het leven aangenaam maken.”

Onze originele planning is om zodra we hypotheek vrij zijn, te gaan sparen om eerder te kunnen stoppen met werken. Indien er geen onverhoopte zaken op ons pad komen, zouden we ongeveer op de leeftijd van 61 genoeg hebben gespaard om te kunnen stoppen met werken en tot onze AOW & Pensioen te kunnen overbruggen.

Helaas vrees ik steeds meer voor de vergrijzing van de Nederlandse bevolking en de houdbaarheid onze AOW. Ook onze pensioenvoorzieningen komen steeds meer onder druk door het Economische beleid van de ECB en de veel te lage rentestanden. De inflatie eet onze pensioen buffer op.

Door mijn inschatting over houdbaarheid van onze AOW en pensioenen, (ik ben geen financieel adviseur, dit is slechts mijn mening!) vrees ik dat deze veranderingen ten kosten zullen gaan van onze kwaliteit van leven.

Gelukkig hebben we geen glazen bol voor onze gezondheid en levensloop om een exacte financiële planning te maken. Ik heb er echter een onbestemd gevoel bij om voor onze oudedagsvoorziening afhankelijk te zijn van onze maatschappij en economische situatie over twintig tot veertig jaar.

Daarom zit ik steeds meer na te denken om te gaan investeren in plaats van sparen en daarmee een passief inkomen te gaan genereren. Rond ons 60e zouden we dan Lean FIRE kunnen bereiken. Wanneer ik vanaf die leeftijd een aantal uur per week (of per jaar) zou blijven werken tot we de AOW leeftijd (hopen te) bereiken, zou dit ons veel minder afhankelijk maken van onze overgebleven oudedagsvoorziening.

Hoe we dit zullen gaan bereiken, zijn we nog niet helemaal uit. We hebben nog enkele jaren hypotheekaflossing voor de boeg. Daarnaast weten Martina en ik nog niet hoe we dit willen invullen. Meer kennis opdoen en een mening vormen wat voor soort investeringen voor ons passend voelen, zullen de vragen zijn die we komende jaren moeten beantwoorden.

Een dag minder werken voor hetzelfde inkomen?

Tijdens de mei vakantie van 2018 smeedde ik het plan om minder te gaan werken. Een betere balans tussen werk en privé. 40 uur was de norm en part-time werken lag niet in de cultuur van het bedrijf.

Begin juni trok ik de stoute schoenen aan en diende ik een verzoek in. Gelukkig begon de bedrijfscultuur te veranderen en ging de werkgever akkoord . Zo stapte ik zomer 2018 over van een 40 urige naar een 36 urige werkweek

In mei 2019 nam ik ontslag bij mijn werkgever om voor mijzelf te beginnen. Zelf beter mijn tijd kunnen indelen als freelancer lag in mijn strategie naar HOT. Daarnaast was ik al een tijdje uitgekeken op mijn functie en waren er geen doorgroei mogelijkheden.

Enkele maanden later belde de directeur om te vragen of ik op het hoofdkantoor wilde komen klussen. Een nieuwe functie met zwaardere taken en vrijwel 100% projectmatig werken. Mijn salaris ging weer een stukje omhoog. Dat wisselde ik deels weer in om minder te gaan werken. In verband met de wet DBA gingen we met elkaar in zee met een tijdelijk contract voor een jaar. Oktober 2020, midden in de tweede Covid19 golf, werd mijn contract voor zes maanden verlengd. Beide partijen tevreden over de samenwerking.

Door de nieuwe functie per oktober 2019 verminderde mijn uren vanaf oktober 2019 van 36 naar 34 uur per week.

Vorige week begon mijn manager over een tweede verlenging begin april. Hij was mij te snel af, want ik had de reminder zelf pas over drie weken in mijn agenda staan. Samen kwamen we overeen om tot eind december van dit jaar te verlengen. Ook gaf ik aan mijn uren van 34 naar 32 te willen verlagen. Afgelopen maandag kreeg ik de bevestiging. Vanaf begin april een contract voor 32 uur ofwel een vier daagse werkweek. Daarnaast inflatie correctie op mijn salaris.

En het resultaat?

Zeer tevreden dat het mij is gelukt om in minder dan drie jaar tijd mijn werkweek te verlagen van vijf naar vier dagen. Netto verdien ik met deze vier daagse werkweek ongeveer hetzelfde als met de vijf daagse werkweek in 2018. En dat netto bedrag is inclusief inflatie correctie!

Daar heb ik wel een stuk baanzekerheid voor ingeleverd. Hoewel ik de laatste jaren meerdere keren van dichtbij heb mee gemaakt dat baanzekerheid een utopie is. Financieel wendbaar is veel belangrijker.

En aan het einde van het jaar? Dan maar eens kijken of we nog een keer verlengen, óf dat ik mij dan eindelijk als freelancer zal gaan inschrijven bij de KVK.

Pensioen beleggen, het roer in eigen handen nemen

Ongeveer anderhalf jaar geleden had ik al eens een keer mijn pensioenen uitgezocht: Ik heb drie pensioenen. Twee daarvan zitten in pensioenfondsen die niet meer worden aangevuld. Daarnaast heb ik één individuele pensioenregeling bij de ABN AMRO vanuit mijn laatste werkgever

Van de twee niet meer aangevulde pensioenen heb ik in 2019 waarde overdracht naar mijn individuele pensioen regeling aangevraagd. Helaas was van beiden de dekkingsgraad te laag, waardoor het verzoek niet werd gehonoreerd. Doordat deze twee ook niet meer groeien, verwacht ik dat er door inflatie op mijn pensioenleeftijd weinig van is overgebleven.

Alle aandacht dus op de individuele regeling bij de ABN AMRO. Omdat ik ontslag heb genomen bij mijn werkgever, maar in een andere BV van dezelfde werkgever (tijdelijk) ben ingehuurd, wordt de pensioen premie in ieder geval tot april dit jaar ingelegd. Als mijn tijdelijke contract nog een keer wordt verlengd zelfs nog langer.

Het voordeel van deze individuele regeling is dat ik zelf aan de knoppen kan draaien en uit verschillende ETF’s, obligaties en Reid’s of combinatie’s kan kiezen. Dat had de ABN dus keurig voor mij gedaan, met het gevolg dat ik over 2020 een rendement van min 1,18 procent had behaald…..

Op het moment dat ik dit “fantastische rendement” half januari in mijn pensioen portaal voorbij zag komen, besloot ik het roer in in eigen handen te nemen. Natuurlijk hadden we een flinke corona dip gehad, maar de beurs was aan het einde van 2020 toch weer aardig hersteld. Het werd tijd om in te grijpen.

Voor de zekerheid had ik vorig jaar mijn beleggingsprofiel al van standaard naar offensief laten omzetten. Paar vragen beantwoorden, waarmee wordt gecontroleerd dat je echt wel begrijpt dat de waarden van je beleggingen kunnen dalen. Uitprinten, samen ondertekenen (partner pensioen) inscannen en opsturen.

De volgende stap was strategie bepalen. Binnen het offensieve profiel kon ik maximaal 75 procent ETF’s aanhouden en mocht de rest in obligatie’s. In die mix kon ik mij aardig vinden. Ik had nog even overwogen om voor een nog offensiever profiel van 100 procent ETF’s te gaan, maar het is voorlopig wel goed zo.

Ten slotte moest ik binnen de beschikbare fondsen een keuze maken: Ik wilde goed spreiden, lage TER & beheerskosten en ook nog een redelijk rendement. Helaas had de pensioen beheerder slechts een beperkt aantal fondsen beschikbaar. Voor de spreiding had ik een deel in VWRL (veel Amerikaans & Tech) een deel in Emerging Markets (Veel China/Azië) en een deel in Europese Small Caps willen verdelen. Vanguard zat niet in de beschikbare keuzes, evenals de Europese Small Caps.

Daarom is het een mooie mix [*] geworden van Northern Trust World Custom ESG Equity Index, Northern Trust Emerging Markets Custom ESG Equity Index en Robeco Customized Liability Driven Fund VII P EUR (AAA en AA rated European Bonds)

[*] Uiteraard zijn er velen die voor een andere mix of andere ETF’s / obligaties zouden kiezen, Ik ben echter geen pensioen of financieel expert. Dit is slechts mijn keuze, geen financieel advies.

Begin februari de opdracht gegeven om het pakket om te zetten. Komende week maar eens inloggen hoe de vorderingen zijn.

Met een beleggings horizon van ongeveer 22 jaar tot mijn AOW/pensioen hoop ik met deze individuele regeling op tijd te hebben ingegrepen. Voor de andere twee pensioen fondsen welke niet meer worden opgebouwd, vrees ik dat ik te laat heb geprobeerd in te grijpen. Komende jaren zal ik nog een aantal nieuwe pogingen doen voor de waarde overdracht, maar met de huidige lage reken rentes vrees ik het ergste.

Gelukkig hebben Martina en ik een redelijk vangnet in de vierde pensioen pijler, wanneer we ons huis over enkele jaren hebben afgelost. Met de eerste pijler: AOW en de vierde pijler: afgelost huis, zouden we het kunnen redden. Daarnaast hebben nog een aantal jaar om meer vermogen op te bouwen. Deels in de tweede pensioen pijler met Martina’s pensioen en mijn individuele pensioen regeling. Deels in de vierde pijler met eigen vermogen. Die laatste zeker omdat we eerder willen stoppen met werken dan onze AOW leeftijd.

No Spend January

Eind december losten wij voor de laatste keer in 2020 extra op onze hypotheek af. Om de tien procent boetevrije aflossing te halen, doken we 2000 euro onze buffer in. Op zich geen probleem, behalve dat mijn tijdelijke contract begin april af loopt en ik nog geen concrete verlenging of nieuwe opdracht binnen heb. Daarom wilden we de buffer zo snel mogelijk weer op ons oude niveau hebben, ofwel de 2000 euro zo spoedig mogelijk weer bij elkaar hebben gespaard.

In een gemiddelde maand, zonder grote uitgaven, lukt het ons om 1500 euro over te houden. Maar wat als het ons zou lukken om die 2000 euro in één keer weer aan te vullen? Zo was de No Spend January geboren.

De No Spend January had nog een tweede stelling. Al ruim anderhalf jaar beweer ik met grote stelligheid dat we van één salaris kunnen leven, maar tot op heden halen we gemiddeld 40 procent bespaar percentage. Dat percentage zou dus op minimaal 50 procent moeten uitkomen om deze stelling te onderbouwen.

Nieuwsgierig gingen we aan de slag!

De maandelijkse vaste kosten zijn een gegeven feit. Dan maar eens in de variabele kosten duiken. Persoonlijke verzorging is een makkelijke. De kapper was toch dicht. Reiskosten zijn variabel, maar daar kunnen we weinig in sturen. Martina kan de elektrische fiets ipv de tram gebruiken, hoewel het weer in  januari daar niet altijd aan mee werkte. Ten slotte bleven onze boodschappen en de leissure uitgaven over.

Onze gezamenlijke leissure uitgaven bestaan voornamelijk uit afhaal, thuisbezorgd en het huren van films (Uit eten, bioscoop, etc betalen we van ons zakgeld) Daar hebben we dus hard op ingegrepen: Pathé Thuis werd vervangen door de gratis NPO start en thuisbezorgd hebben we ons één keer toe laten verleiden. Iets met een lange werkdag en veel gezeik, waardoor we geen zin meer hadden om te koken. Het resultaat: 24 euro uitgegeven.

De uitgaven aan de boodschappen worden grotendeels bepaald door wat we aan ons avondeten en de lekkere trek uitgeven. Ontbijt en lunch eten we redelijk hetzelfde. Aangezien we ons vlees, zuivel en eieren zoveel mogelijk biologisch kopen, is dat een flinke kostenpost. Daar hebben we vanuit het gevaar voor antibiotica resistentie en dierenwelzijn bewust voor gekozen. De hoeveelheid vlees hebben we wel op ingegrepen. Gemiddeld aten wij vier keer per week vlees bij het avondeten en op de prijs van de overige ingrediënten letten we ook niet altijd.

Ons menu hadden we wel rigoureus aangepast. We hebben veel curry’s en nasi gegeten. Het vlees vervangen door gemarineerde tempeh (20 minuten in de Actifry) en in de curry’s meer seizoens,- en diepvries groente gebruikt. Dat scheelde een slok op een borrel! Uiteindelijk hebben (twee persoons huishouden) ruim 300 euro aan boodschappen uitgegeven.

Toch hadden we ook wat onverwachte kosten. Half januari hield onze vaatwasser er mee op. Helaas komen ze deze volgende week pas repareren. Bijna 4 weken met de hand afwassen, maar het voordeel dat de uitgaven ook pas in februari vallen.

En het resultaat?

Totaal hebben we ongeveer 1600 euro uitgegeven, ofwel ruim 60 procent bespaar percentage behaald. De buffer is weer aangevuld en onze conclusie: ja, het is voor ons goed mogelijk om van één inkomen te leven, maar dat is niet ruim met onze huidige levensstandaard.

Het is een mooie bewustwording van onze levensstijl en uitgave patroon geworden. Uiteindelijk zullen we wel meer vegan blijven koken en minder thuisbezorgd bestellen en/of films huren. We verwachten dat de uitgaven in de komende maanden iets lager dan gemiddeld zullen blijven.  Zodra iedereen gevaccineerd is, zullen deze weer wat stijgen. Dan koken we meer voor vrienden en familie en zullen de uitgaven van mijn woon-werk verkeer weer oplopen.