Van HOT naar Barista FIRE

Sinds 2015 ben ik op zoek naar een financieel vrijer leven. Volledig FIRE vinden Martina en ik een te grote investering. Daarom koos ik in 2017 voor een HOT lifestyle in plaats van de weg naar volledig FIRE.

Ruim 3½ jaar geleden ben ik deze weg ingeslagen. Inmiddels ben ik financieel wendbaarder door een betere opleiding, meer ervaring en lagere hypotheek lasten. Daarnaast werk ik vanaf april slechts 4 dagen voor hetzelfde geld en heb ik meer uitdagingen in mijn werk gevonden.

Toch zit ik de laatste tijd steeds meer na te denken of ik de weg van Barista FIRE zou moeten volgen.

“Een Barista FIRE aanhanger heeft een deel passief inkomen opgebouwd (Lean FIRE) en wil vooral een zorgeloos baantje voor een aantal uur per week voor de variabele uitgaven en leuke extra’s die het leven aangenaam maken.”

Onze originele planning is om zodra we hypotheek vrij zijn, te gaan sparen om eerder te kunnen stoppen met werken. Indien er geen onverhoopte zaken op ons pad komen, zouden we ongeveer op de leeftijd van 61 genoeg hebben gespaard om te kunnen stoppen met werken en tot onze AOW & Pensioen te kunnen overbruggen.

Helaas vrees ik steeds meer voor de vergrijzing van de Nederlandse bevolking en de houdbaarheid onze AOW. Ook onze pensioenvoorzieningen komen steeds meer onder druk door het Economische beleid van de ECB en de veel te lage rentestanden. De inflatie eet onze pensioen buffer op.

Door mijn inschatting over houdbaarheid van onze AOW en pensioenen, (ik ben geen financieel adviseur, dit is slechts mijn mening!) vrees ik dat deze veranderingen ten kosten zullen gaan van onze kwaliteit van leven.

Gelukkig hebben we geen glazen bol voor onze gezondheid en levensloop om een exacte financiële planning te maken. Ik heb er echter een onbestemd gevoel bij om voor onze oudedagsvoorziening afhankelijk te zijn van onze maatschappij en economische situatie over twintig tot veertig jaar.

Daarom zit ik steeds meer na te denken om te gaan investeren in plaats van sparen en daarmee een passief inkomen te gaan genereren. Rond ons 60e zouden we dan Lean FIRE kunnen bereiken. Wanneer ik vanaf die leeftijd een aantal uur per week (of per jaar) zou blijven werken tot we de AOW leeftijd (hopen te) bereiken, zou dit ons veel minder afhankelijk maken van onze overgebleven oudedagsvoorziening.

Hoe we dit zullen gaan bereiken, zijn we nog niet helemaal uit. We hebben nog enkele jaren hypotheekaflossing voor de boeg. Daarnaast weten Martina en ik nog niet hoe we dit willen invullen. Meer kennis opdoen en een mening vormen wat voor soort investeringen voor ons passend voelen, zullen de vragen zijn die we komende jaren moeten beantwoorden.

Een dag minder werken voor hetzelfde inkomen?

Tijdens de mei vakantie van 2018 smeedde ik het plan om minder te gaan werken. Een betere balans tussen werk en privé. 40 uur was de norm en part-time werken lag niet in de cultuur van het bedrijf.

Begin juni trok ik de stoute schoenen aan en diende ik een verzoek in. Gelukkig begon de bedrijfscultuur te veranderen en ging de werkgever akkoord . Zo stapte ik zomer 2018 over van een 40 urige naar een 36 urige werkweek

In mei 2019 nam ik ontslag bij mijn werkgever om voor mijzelf te beginnen. Zelf beter mijn tijd kunnen indelen als freelancer lag in mijn strategie naar HOT. Daarnaast was ik al een tijdje uitgekeken op mijn functie en waren er geen doorgroei mogelijkheden.

Enkele maanden later belde de directeur om te vragen of ik op het hoofdkantoor wilde komen klussen. Een nieuwe functie met zwaardere taken en vrijwel 100% projectmatig werken. Mijn salaris ging weer een stukje omhoog. Dat wisselde ik deels weer in om minder te gaan werken. In verband met de wet DBA gingen we met elkaar in zee met een tijdelijk contract voor een jaar. Oktober 2020, midden in de tweede Covid19 golf, werd mijn contract voor zes maanden verlengd. Beide partijen tevreden over de samenwerking.

Door de nieuwe functie per oktober 2019 verminderde mijn uren vanaf oktober 2019 van 36 naar 34 uur per week.

Vorige week begon mijn manager over een tweede verlenging begin april. Hij was mij te snel af, want ik had de reminder zelf pas over drie weken in mijn agenda staan. Samen kwamen we overeen om tot eind december van dit jaar te verlengen. Ook gaf ik aan mijn uren van 34 naar 32 te willen verlagen. Afgelopen maandag kreeg ik de bevestiging. Vanaf begin april een contract voor 32 uur ofwel een vier daagse werkweek. Daarnaast inflatie correctie op mijn salaris.

En het resultaat?

Zeer tevreden dat het mij is gelukt om in minder dan drie jaar tijd mijn werkweek te verlagen van vijf naar vier dagen. Netto verdien ik met deze vier daagse werkweek ongeveer hetzelfde als met de vijf daagse werkweek in 2018. En dat netto bedrag is inclusief inflatie correctie!

Daar heb ik wel een stuk baanzekerheid voor ingeleverd. Hoewel ik de laatste jaren meerdere keren van dichtbij heb mee gemaakt dat baanzekerheid een utopie is. Financieel wendbaar is veel belangrijker.

En aan het einde van het jaar? Dan maar eens kijken of we nog een keer verlengen, óf dat ik mij dan eindelijk als freelancer zal gaan inschrijven bij de KVK.

Pensioen beleggen, het roer in eigen handen nemen

Ongeveer anderhalf jaar geleden had ik al eens een keer mijn pensioenen uitgezocht: Ik heb drie pensioenen. Twee daarvan zitten in pensioenfondsen die niet meer worden aangevuld. Daarnaast heb ik één individuele pensioenregeling bij de ABN AMRO vanuit mijn laatste werkgever

Van de twee niet meer aangevulde pensioenen heb ik in 2019 waarde overdracht naar mijn individuele pensioen regeling aangevraagd. Helaas was van beiden de dekkingsgraad te laag, waardoor het verzoek niet werd gehonoreerd. Doordat deze twee ook niet meer groeien, verwacht ik dat er door inflatie op mijn pensioenleeftijd weinig van is overgebleven.

Alle aandacht dus op de individuele regeling bij de ABN AMRO. Omdat ik ontslag heb genomen bij mijn werkgever, maar in een andere BV van dezelfde werkgever (tijdelijk) ben ingehuurd, wordt de pensioen premie in ieder geval tot april dit jaar ingelegd. Als mijn tijdelijke contract nog een keer wordt verlengd zelfs nog langer.

Het voordeel van deze individuele regeling is dat ik zelf aan de knoppen kan draaien en uit verschillende ETF’s, obligaties en Reid’s of combinatie’s kan kiezen. Dat had de ABN dus keurig voor mij gedaan, met het gevolg dat ik over 2020 een rendement van min 1,18 procent had behaald…..

Op het moment dat ik dit “fantastische rendement” half januari in mijn pensioen portaal voorbij zag komen, besloot ik het roer in in eigen handen te nemen. Natuurlijk hadden we een flinke corona dip gehad, maar de beurs was aan het einde van 2020 toch weer aardig hersteld. Het werd tijd om in te grijpen.

Voor de zekerheid had ik vorig jaar mijn beleggingsprofiel al van standaard naar offensief laten omzetten. Paar vragen beantwoorden, waarmee wordt gecontroleerd dat je echt wel begrijpt dat de waarden van je beleggingen kunnen dalen. Uitprinten, samen ondertekenen (partner pensioen) inscannen en opsturen.

De volgende stap was strategie bepalen. Binnen het offensieve profiel kon ik maximaal 75 procent ETF’s aanhouden en mocht de rest in obligatie’s. In die mix kon ik mij aardig vinden. Ik had nog even overwogen om voor een nog offensiever profiel van 100 procent ETF’s te gaan, maar het is voorlopig wel goed zo.

Ten slotte moest ik binnen de beschikbare fondsen een keuze maken: Ik wilde goed spreiden, lage TER & beheerskosten en ook nog een redelijk rendement. Helaas had de pensioen beheerder slechts een beperkt aantal fondsen beschikbaar. Voor de spreiding had ik een deel in VWRL (veel Amerikaans & Tech) een deel in Emerging Markets (Veel China/Azië) en een deel in Europese Small Caps willen verdelen. Vanguard zat niet in de beschikbare keuzes, evenals de Europese Small Caps.

Daarom is het een mooie mix [*] geworden van Northern Trust World Custom ESG Equity Index, Northern Trust Emerging Markets Custom ESG Equity Index en Robeco Customized Liability Driven Fund VII P EUR (AAA en AA rated European Bonds)

[*] Uiteraard zijn er velen die voor een andere mix of andere ETF’s / obligaties zouden kiezen, Ik ben echter geen pensioen of financieel expert. Dit is slechts mijn keuze, geen financieel advies.

Begin februari de opdracht gegeven om het pakket om te zetten. Komende week maar eens inloggen hoe de vorderingen zijn.

Met een beleggings horizon van ongeveer 22 jaar tot mijn AOW/pensioen hoop ik met deze individuele regeling op tijd te hebben ingegrepen. Voor de andere twee pensioen fondsen welke niet meer worden opgebouwd, vrees ik dat ik te laat heb geprobeerd in te grijpen. Komende jaren zal ik nog een aantal nieuwe pogingen doen voor de waarde overdracht, maar met de huidige lage reken rentes vrees ik het ergste.

Gelukkig hebben Martina en ik een redelijk vangnet in de vierde pensioen pijler, wanneer we ons huis over enkele jaren hebben afgelost. Met de eerste pijler: AOW en de vierde pijler: afgelost huis, zouden we het kunnen redden. Daarnaast hebben nog een aantal jaar om meer vermogen op te bouwen. Deels in de tweede pensioen pijler met Martina’s pensioen en mijn individuele pensioen regeling. Deels in de vierde pijler met eigen vermogen. Die laatste zeker omdat we eerder willen stoppen met werken dan onze AOW leeftijd.

No Spend January

Eind december losten wij voor de laatste keer in 2020 extra op onze hypotheek af. Om de tien procent boetevrije aflossing te halen, doken we 2000 euro onze buffer in. Op zich geen probleem, behalve dat mijn tijdelijke contract begin april af loopt en ik nog geen concrete verlenging of nieuwe opdracht binnen heb. Daarom wilden we de buffer zo snel mogelijk weer op ons oude niveau hebben, ofwel de 2000 euro zo spoedig mogelijk weer bij elkaar hebben gespaard.

In een gemiddelde maand, zonder grote uitgaven, lukt het ons om 1500 euro over te houden. Maar wat als het ons zou lukken om die 2000 euro in één keer weer aan te vullen? Zo was de No Spend January geboren.

De No Spend January had nog een tweede stelling. Al ruim anderhalf jaar beweer ik met grote stelligheid dat we van één salaris kunnen leven, maar tot op heden halen we gemiddeld 40 procent bespaar percentage. Dat percentage zou dus op minimaal 50 procent moeten uitkomen om deze stelling te onderbouwen.

Nieuwsgierig gingen we aan de slag!

De maandelijkse vaste kosten zijn een gegeven feit. Dan maar eens in de variabele kosten duiken. Persoonlijke verzorging is een makkelijke. De kapper was toch dicht. Reiskosten zijn variabel, maar daar kunnen we weinig in sturen. Martina kan de elektrische fiets ipv de tram gebruiken, hoewel het weer in  januari daar niet altijd aan mee werkte. Ten slotte bleven onze boodschappen en de leissure uitgaven over.

Onze gezamenlijke leissure uitgaven bestaan voornamelijk uit afhaal, thuisbezorgd en het huren van films (Uit eten, bioscoop, etc betalen we van ons zakgeld) Daar hebben we dus hard op ingegrepen: Pathé Thuis werd vervangen door de gratis NPO start en thuisbezorgd hebben we ons één keer toe laten verleiden. Iets met een lange werkdag en veel gezeik, waardoor we geen zin meer hadden om te koken. Het resultaat: 24 euro uitgegeven.

De uitgaven aan de boodschappen worden grotendeels bepaald door wat we aan ons avondeten en de lekkere trek uitgeven. Ontbijt en lunch eten we redelijk hetzelfde. Aangezien we ons vlees, zuivel en eieren zoveel mogelijk biologisch kopen, is dat een flinke kostenpost. Daar hebben we vanuit het gevaar voor antibiotica resistentie en dierenwelzijn bewust voor gekozen. De hoeveelheid vlees hebben we wel op ingegrepen. Gemiddeld aten wij vier keer per week vlees bij het avondeten en op de prijs van de overige ingrediënten letten we ook niet altijd.

Ons menu hadden we wel rigoureus aangepast. We hebben veel curry’s en nasi gegeten. Het vlees vervangen door gemarineerde tempeh (20 minuten in de Actifry) en in de curry’s meer seizoens,- en diepvries groente gebruikt. Dat scheelde een slok op een borrel! Uiteindelijk hebben (twee persoons huishouden) ruim 300 euro aan boodschappen uitgegeven.

Toch hadden we ook wat onverwachte kosten. Half januari hield onze vaatwasser er mee op. Helaas komen ze deze volgende week pas repareren. Bijna 4 weken met de hand afwassen, maar het voordeel dat de uitgaven ook pas in februari vallen.

En het resultaat?

Totaal hebben we ongeveer 1600 euro uitgegeven, ofwel ruim 60 procent bespaar percentage behaald. De buffer is weer aangevuld en onze conclusie: ja, het is voor ons goed mogelijk om van één inkomen te leven, maar dat is niet ruim met onze huidige levensstandaard.

Het is een mooie bewustwording van onze levensstijl en uitgave patroon geworden. Uiteindelijk zullen we wel meer vegan blijven koken en minder thuisbezorgd bestellen en/of films huren. We verwachten dat de uitgaven in de komende maanden iets lager dan gemiddeld zullen blijven.  Zodra iedereen gevaccineerd is, zullen deze weer wat stijgen. Dan koken we meer voor vrienden en familie en zullen de uitgaven van mijn woon-werk verkeer weer oplopen.

Drie jaar kasboek

Op 1 januari 2018 begonnen Martina en ik met het bijhouden van ons kasboek. Na een half jaar het kasboek te hebben gebruikt, schreef ik al een korte blog. Nu we bijna drie jaar het kasboek in gebruik hebben, zijn de cijfers completer en kunnen de analyses nauwkeuriger worden gemaakt. Het bijhouden heb ik trouw gedaan in de afgelopen jaren, de analyses bijna niet. Tijd voor verandering!

Ons spaar percentage

Het spaar percentage is veel lager dan we drie jaar geleden hadden ingeschat. De inschatting dat we 35 tot 40% percentage zouden halen blijkt niet correct. Uiteindelijk is dit slechts 28% Deze 28% is ontstaan door niet ingecalculeerde grotere uitgaven. Zo hebben we de afgelopen drie jaar de badkamer laten renoveren na een flinke lekkage. Ook hebben we de auto vervangen na een stevige aanrijding. Als derde hebben we extra geld uitgeven om mijn thuiskantoor te verbeteren en ten slotte een e-bike aangeschaft om Martina’s mobiliteit te vergroten.

Indien we deze vier grote uitgaven uit het kasboek filteren, komen we op een keurige 41% bespaar percentage. In een eerdere blogpost gaf ik al aan dat we onze buffer hebben vergroot. Terecht dus, want we maken geen reserveringen voor de afschrijving van goederen of onderhoudskosten.

Onze maandelijkse uitgaven

Waar we in 2018 gemiddeld 2600 euro per maand uitgaven, is dit in 2020 gezakt naar gemiddeld 2400 euro per maand. Het grootste deel daarvan is het sneeuwbaleffect van de lagere hypotheeklasten.

Als ik naar de absolute getallen kijk, zie ik een aantal opvallende dingen:

We geven gemiddeld 200 euro per maand minder uit, maar de hypotheek is bijna 350 euro per maand gedaald. Ergens “lekt” er dus 150 euro per maand meer kosten uit ons budget.

Het kasboek hebben we opgedeeld in verschillende kostenposten zoals boodschappen, reiskosten en leissure. Met name in deze drie posten zitten er opvallende verschuivingen.

Boodschappen

In 2018 en 2019 gaven we gemiddeld 370 euro per maand uit aan boodschappen. In 2020 bijna 490 euro per maand. Slik, dat is ruim 30% meer. De oorzaak is bekend, maar de impact had ik mij stevig op verkeken.

Vanaf de eerste lockdown in maart worden 98% van onze boodschappen thuisbezorgd. In de jaren daarvoor kochten we een groot deel van onze boodschappen bij discount supermarkten en/of via aanbiedingen.

Door de lockdown, maak je het thuis ook wat gezelliger. Luxer eten, minder op de kosten letten. Het gemak van niet meer de deur uit hoeven voor de boodschappen. Dit is dus een echte eye-opener. Zodra we het veiliger achten om weer meer naar de supermarkt te gaan, vallen we weer terug in ons oude ritme. Het kost ongeveer een uur extra per week, maar levert 30 euro per uur op.

Leissure

Ook de categorie leissure zijn we meer gaan uitgeven. Bij ons valt afhalen/thuisbezorgd en het huren van online films (via Pathé Thuis) onder leissure. Dit jaar 50 euro meer per maand dan de afgelopen jaren. Ook hier sloop het gemak versus zelf koken er al weer te vaak in.

Bij deze categorie hebben we na onze vakantie in september al ingegrepen. We hebben specifieke keuzes gemaakt. Alleen Sushi en Grieks eten nog uitbesteden. Sushi omdat het te tijdrovend is om zelf te maken. Grieks om het lokale restaurant te blijven steunen.

Reiskosten

De laatste van de drie opvallendste categorieën. Hier zijn we het laatste jaar minder gaan uitgeven door het woon-werk verkeer. Martina gaat vaker met de e-bike naar haar werk en ik werk veel meer vanuit huis.

Ten slotte

Vanaf nu wil ik ieder kwartaal ons kasboek evalueren. Dat houdt mij scherper en voorkomt dat ik te gemakkelijk geld uitgeef.

Hoe vaak analyseer jij je uitgaven en stuur je ook regelmatig bij?

 

Onze financiën, de 2020 editie

Het afgelopen jaar zijn er een aantal zaken binnen ons huishouden gewijzigd. Enerzijds, doordat ik vorig jaar mijn vaste baan heb ingeruild voor leuker werk op tijdelijke basis, anderzijds door de Corona crisis.

Drie jaar geleden schreef ik er al over. We hebben jaren lang onze buffer op 10.000 euro gehouden. We konden gemiddeld 1500 euro per maand sparen doordat we slechts één auto bezitten en beiden een vaste baan hadden. De 10.000 euro buffer was ruim voldoende. Kwam de buffer door een grote uitgave onder dit bedrag, dan vulden we weer aan. Kwam de buffer boven dit bedrag, dan losten we extra af op onze hypotheek.

Twee jaar geleden begon onze auto meer en meer kosten te krijgen (Een Opel Corsa met ruim 220 duizend km op de teller) en zijn we onze buffer gaan verhogen voor de aanschaf van een jongere auto. Een aanrijding van achteren en de uitkering door de verzekering zorgden ervoor dat we onze buffer hebben aangebroken. Ruim anderhalf jaar geleden kochten we een andere auto. Daarna vulden we onze buffer weer aan tot de gebruikelijke 10.000 euro.

Afgelopen maart, toen de corona crisis in alle hevigheid los barstte, hebben we weer onze buffer aangesproken. Voor mij een 5k monitor om mijn thuiswerkplek te verbeteren. Voor Martina een elektrische fiets om het OV te kunnen vermijden met woon-werk verkeer.

Bijna 4000 euro verder in twee weken tijd deed ons beseffen dat we de buffer weer met hoge prioriteit moesten aanvullen. Dat ging gelukkig sneller dan verwacht. Mijn reiskostenvergoeding bleef gehandhaafd, maar door mijn vele thuiswerken en de lagere reiskosten door Martina’s elektrische fiets hielden we ineens extra per maand over.

Ook begon ik meer over mijn werk na te denken. Ik was vorig jaar oktober overgestapt van een vast naar een tijdelijk contract, maar wat als aan het einde van mijn contract het een paar maanden kan duren voordat de volgende opdracht zich aandient?

Hoewel ik als inkoper in een vakgebied werk waar nog voldoende werk is te vinden, heb ik minder baanzekerheid dan mijn vrouw. Het lijkt nu nog mee te vallen en de beurzen staan weer op een hoog niveau. Als een echte Dr. Doom verwacht ik toch dat de economie de komende drie tot vijf jaar nodig heeft om weer enigszins te herstellen en dat zeker invloed zal hebben op de werkgelegenheid.

Uiteindelijk heb ik samen met Martina besloten om de buffer te verhogen naar 15.000 euro. Indien ik enige maanden zonder opdracht kom te zitten, kunnen we daar goed van rondkomen. Indien we echt ons best zouden doen, kunnen we ruim 50% spaarpercentage behalen. Dat past nu niet in onze HOT strategie, maar tijdelijk geen probleem en ruim voldoende om niet te veel in te teren op onze buffer.

Heb jij recent nog je financiën aangepast door wijzigingen in je werk of thuis?

Financieel wendbaar

Deze week gingen de Goed met Geld Podcast en Je Geld of Je Leven Podcast toevallig over hetzelfde onderwerp: Het recent uitgebrachte boek van Arjan Brons met de titel Hold my Avocado. (Geen affiliate link) In dit boek schrijft Arjan Brons onder andere over financiële wendbaarheid.

Financieel wendbaar ?

Financieel wendbaar houdt volgens de schrijver in dat je blijft werken aan je verdien vermogen zodat je niet alleen nu, maar ook in de toekomst voldoende kan blijven verdienen om je levensstijl te blijven bekostigen.

Hmmm, gaat dit niet heel erg in tegen de FIRE filosofie om juist zo spoedig mogelijk te stoppen met werken? Inderdaad, de gemiddelde FIRE aanhanger (ook wel Moustachian genoemd.) is bezig met zijn pensioen. Waarom zou je dan toch blijven werken aan je verdien vermogen?

Zelf denk ik dat het juist belangrijk is om aan je verdien vermogen te blijven werken. Daarover schreef ik drie jaar geleden al. Voor de meeste onder ons duurt de reis op weg naar FIRE (The boring middle) nog jaren. En wat als er tussentijds iets veranderd? Je zou bijvoorbeeld maar een groot evenementen bureau hebben opgezet wat je komend jaar had willen verkopen om te cashen en dan FIRE te zijn? Tja…..

Aan de andere kant, in Nederland, streven veel mensen juist naar Vanilla FIRE of HOT: Ze blijven langer doorwerken, maar slechts parttime of voor een aantal maanden per jaar. Daarom is blijven werken aan je verdien vermogen nog steeds belangrijk.

Vraag jezelf dus af of je over een aantal jaar nog steeds aantrekkelijk bent voor een werkgever of opdrachtgever met je huidige opleiding en werkervaring. Of dat je fantastische webshop nog steeds rendabel is of inmiddels overgenomen door Amazon of een andere grote speler.

Niet alleen je zakelijke conditie, maar ook persoonlijk is het verstandig dat je fit blijft. Presteer je optimaal als je slecht zorgt voor je fysieke en mentale gesteldheid? Ik ken in mijn omgeving wel een aantal vrienden, collega’s en kennissen met burn-out klachten. Ook onder de FIRE aanhangers, terwijl ze nog niet FIRE zijn.

Zorg goed voor jezelf en blijf vooral financieel wendbaar! 

FIRE in de Nederlandse media

In de afgelopen weken is de FIRE beweging een aantal keer in de Nederlandse media voorbij gekomen. NPO radio 1, en het FD, maar ook RTL-nieuws en de Telegraaf. Het onder je stand leven en herinvesteren van je overgebleven geld, zodat je voor je dertigste of veertigste met pensioen kan, is de rode draad in deze artikelen. Voor mijn gevoel wordt dit bijna als een freakshow ipv sub cultuur neergezet, hoewel Jan Daalder voor het NRC afgelopen maart een mooi genuanceerd artikel schreef.

Helaas zitten een aantal van deze gepubliceerde artikelen achter een betaalmuur. Ik ga ze hier niet delen. Illegaal en tevens broodroof voor de journalisten, waarvan het vak toch al geen vetpot (meer) is.

Voor mij kent FIRE veel meer nuances dan in de hierboven genoemde artikelen, of misschien moet ik het anders verworden. FIRE is slechts 1 nuance van het streven naar financiële vrijheid. Ook consuminderen, hypotheekvrij leven, wonen in een tiny house, van-life, of zelfvoorzienend leven. Zelfs binnen FIRE zijn er vele nuances zoals fat-FIRE, lean-FIRE, barista-FIRE, HOT en coast-FIRE. Daarnaast natuurlijke de digitale nomaden en bijbehorende geo-arbitrage.

Terugkomend op de nuances: Deze mis ik dus vaak in de artikelen. Dat begrijp ik ook wel. De betreffende journalist heeft weinig tijd om zich te verdiepen en het verhaal moet wel smeuïg zijn, anders heeft het niet voldoende nieuwswaarde voor zijn of haar lezers. Ook het verdiepen is vrij lastig. Regelmatig zie ik bij bekende medebloggers zoals Geldnerd, Cheesy of Mr. FOB oproepen voorbijkomen voor het delen van hun verhaal. Dit wordt wel gedeeld, maar vaak onder de voorwaarde dat ze volstrekt anoniem blijven. Indien zij niet anoniem mogen blijven, werken ze niet mee aan de publicaties.

Waarom dan anoniem?

1 De werkgever weet veelal niet dat een werknemer financiële vrijheid nastreeft. Indien dat wel zo is, kan dat invloed hebben op promoties en opleiding.

2 Door uit de anonimiteit te treden, worden kapers op de kust verwacht. Met meerdere tonnen vermogen die sommigen hebben opgebouwd, is dat ook niet vreemd.

3 Wanneer je financiële vrijheid nastreeft, zwem je tegen de stroom in. Niet steeds groter en meer, maar juist duurzaam en bedacht. Vaak niet in lijn met vrienden, familie en collega’s.

Indien een geïnterviewde persoon niet anoniem blijft, heeft dat bijna altijd een reden: Follow The Money, ofwel deze persoon heeft meestal wat te verkopen in de vorm van een side hussle met financiële coaching of boek. Niets mis mee natuurlijk. Als ik heel eerlijk ben, zou ik het ook doen als ik de kans kreeg. Dat betekent echter wel dat de verhalen van dezelfde personen regelmatig terugkomen.

Inlezen in financiële vrijheid is eigenlijk vergelijkbaar met het volgen van de actualiteiten: Verdiep je in zoveel mogelijk bronnen en vorm zelf een mening in welk pad je wil volgen.

Binnenkort een Nederlandse FIRE-wiki met alle hierboven genoemde termen.

Een jaar later

De laatste blogpost is alweer ruim een jaar geleden geschreven. Ik had weinig motivatie om te bloggen. Daar heb ik eerder last van gehad, maar nog niet zo’n lange periode. Bloggen om het bloggen trekt mij ook niet zo. Zit ik een beetje dom te blabla-en en jij? Gaap, klik, volgende blog.

Toch kriebelt het weer. Het laatste jaar sta ik voor mijn gevoel een beetje stil in mijn persoonlijke ontwikkeling. Het is bijna een sleur. Daarom wil ik graag opnieuw beginnen met bloggen. Mijn gedachten ordenen en sparren met jullie over hoe en wat.

Laat ik eerst beginnen met een samenvatting van het afgelopen jaar.

Privé

Een aantal jaar geleden ben ik het verenigingsleven in gestapt. Eerst op zaterdagmiddag gezellig een biertje tappen tijdens een bardienst, maar anderhalf jaar geleden gekozen als bestuurslid. En daar had ik mij een beetje op verkeken! Gemiddeld toch 8 tot 12 uur per week bestuurswerk. Zeker toen er enkele bestuursleden uitvielen door familie en persoonlijke omstandigheden. Het leek af en toe een tweede baan. Was ik daar nu minder uren voor gaan werken? Gelukkig lijkt daar nu betere balans in te komen. Vorige week zijn nieuwe bestuursleden gekozen om een deel van de oude te vervangen.

Sport

Tja, wisselende resultaten. Het uiteindelijke resultaat in de laatste anderhalf jaar: In de eerste helft 2019 bijna twaalf kg afgevallen. Vervolgens blessureleed. Ongeveer tien kg aangekomen, want ik blijf een Bourgondiër. Dit voorjaar 2020 ruim zes kg afgevallen door krachttraining. Weer blessureleed. Beetje aangekomen, en in totaal ongeveer zeven kg kwijt.

Ik lijk nu een soort balans te hebben gevonden. Drie tot vier keer per week lunchwandelen. Wanneer ik naar kantoor ga, loop ik twee keer per dag met de trap naar de tiende etage. Tot het avondeten probeer ik zoveel mogelijk vegan te eten en daar voel ik mij goed bij. Eigenlijk moet ik weer meer gaan bewegen om verder af te vallen. Dit keer met kleine stapjes. Geen zin in wederom blessureleed.

Werk

Met de verhuizing naar het hoofdkantoor en het verschuiven van operationeel werk naar volledig projectmatig, heb ik erg moeten wennen aan de sfeer. Ik dacht dat ik mij makkelijk kon aanpassen, maar dat viel tegen. Toch lijk ik nu mijn plek te hebben gevonden en is het management tevreden over de resultaten. We hebben de opdracht zelfs een half jaar verlengd waardoor ik tot begin april onder de pannen ben. Wel een prettig gevoel tijdens de covid-19 perikelen.

Corona

Vanaf half maart tot eind mei volledig vanuit huis gewerkt. Best lastig als je gewend ben om veel met collega’s mee te kijken en bij ze binnen te lopen. Vanaf begin juni tot eind september werkte ik gemiddeld drie dagen per week op kantoor en twee dagen per week vanuit huis. Die balans bevalt mij goed. Ondanks dat ik vurig hoop dat we het komend jaar een goed vaccin krijgen en onze maatschappij grotendeels weer terug keert naar pre-corona, is die balans wel erg prettig. Een beetje meer maatschappelijk geaccepteerde HOT dan maar 🙂

Anders

Vanaf vandaag is alles anders.

Het moet nog een beetje doordringen, maar gisteren heb ik mijn laatste werkdag in vaste dienst voor een werkgever gehad. Eind mei mijn baan opgezegd en de daarop volgende vier maanden zijn voorbij gevlogen. Een collega ingewerkt op mijn functie en parallel daaraan het hoogseizoen gedraaid. Daar bovenop de vakantie vervanging van mijn collega’s en leidinggevende. De laatste twee weekenden extra gewerkt en woensdagavond pas om negen uur aan de warme hap. Niet echt time rich en helemaal geen goede werk/privé balans.

Maar vanaf vandaag is alles anders.

Hoewel? Zeven weken geleden werd ik door de inkoopdirecteur op het hoofdkantoor gebeld. “Chris, Ik hoor dat je ontslag heb genomen, maar ik wil je nu nog niet kwijt. Kan je komen praten?” Praten kan altijd en dag dag erna zat ik op het hoofdkantoor aan zijn bureau bij te kletsen over mijn gemaakte keuzes. Hij wilde zaken op zijn afdeling stroomlijnen en optimaliseren en zocht tijdelijk een business analist inkoop. Twee dagen over nagedacht en toen heb ik hem teruggebeld met de mededeling dat ik akkoord ging.

Daarnaast heb ik mijn huiswerk gedaan en mij ingelezen op de wet DBA en schijnzelfstandigheid. Binnen 6 maanden van loondienst naar freelance bij dezelfde werkgever wordt door de belastingdienst als schijnzelfstandigheid gezien. Slik. Nog een keer slikken. Deze eerste opdracht afslaan of het risico nemen met de belasting dienst? Ik wist het even niet meer.

Terug met de HRM manager aan tafel en de situatie uitgelegd met daarbij een voorstel om mij weer met een tijdelijk contract in dienst te nemen. “Andere BV, andere functie. Het zal wel meevallen met de belastingdienst.” gaf de HRM manager aan. Ik hield mijn poot stijf en kreeg een paar weken later een tijdelijk contract aangeboden.

Het voordeel van zelf opzeggen en weer terug worden gevraagd is dat je meer onderhandelingsruimte hebt. Waar ik de laatste tien jaar alleen CAO verhogingen als loonsverhoging kreeg, zette ik nu in op een stevige 15% loonsverhoging. Niet de hoofdprijs, maar toch een leuk bedrag.

Wist je dat onderhandelen met een inkoop directeur best lastig is?

Uiteindelijk zijn we vorige week maandag tot een akkoord gekomen. Ik krijg netto 4% meer loon en heb vooral ingezet op secundaire arbeidsvoorwaarden. Nog steeds een werkweek van vier en een halve dag, maar vijftien vakantiedagen meer dan dat ik nu heb. Mijn huidige pensioen regeling wordt nog gedurende de looptijd van de opdracht premievrij aangevuld.

Misschien niet de beste financiële deal, maar ik ben tevreden. De opdrachtgever (ik beschouw ondanks een tijdelijk arbeidscontract de werkgever meer als opdrachtgever) regelt mijn pensioen. Ik ben nog niet een hoop geld kwijt aan een AOV verzekering. Ga andere werkzaamheden verrichten dan de laatste zes jaar. Dat staat weer mooi op mijn CV. Een relatief korte woonwerk reistijd van ongeveer vijf kwartier per dag, heen & terug inclusief files.

Het belangrijkste voor mij in deze deal zijn de goede arbeidsvoorwaarden met 15 extra vakantiedagen. Deze extra vakantiedagen in combinatie met een mooie opdracht op mijn CV geven mij de mogelijkheden om mijzelf hierna beter te profileren en geven na deze opdracht meer mogelijkheden.

Toch loopt het anders dan dat ik voor mijzelf vooraf had uitgestippeld.

Ik heb mij nog niet ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en ben dus officieel nog geen ondernemer. Dat komt wel ergens komende tijd.

Aan de andere kant, het hele leven en de reis naar financiële vrijheid lopen altijd anders dan je vooraf verwacht. Ik heb er maar mee te leven. Het zal in de toekomst ook weer mooie nieuwe kansen bieden.